คลื่นใต้น้ำทางเศรษฐกิจ เมื่อกลไกราคาจากเอเชียกำลังเขย่าบัลลังก์อุตสาหกรรมโลก
สถานการณ์ภาคการผลิตในปัจจุบันกำลังเจอกับคลื่นความเปลี่ยนแปลงที่ยากจะรับมือ โดยปัญหานี้ไม่ได้ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรงทันทีทันใด อันเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางธุรกิจที่ไม่มีวันหวนกลับ
การทะลักเข้ามาของชิ้นส่วนและวัตถุดิบจากต่างแดน ส่งผลให้ผู้ประกอบการในท้องถิ่นไม่สามารถรักษาระดับการแข่งขันไว้ได้ หากแต่เป็นเพราะข้อได้เปรียบด้านราคาที่ถูกกว่าอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่ร้อยละ 30 ข้อมูลเพิ่มเติม ถึง 50
พื้นที่เศรษฐกิจ ที่กำลังเผชิญแรงกดดันอย่างหนักหน่วง
เมื่อพิจารณาในรายละเอียดพบว่ามีหลายกลุ่มธุรกิจที่กำลังสูญเสียความสามารถในการแข่งขัน อันเป็นฐานรากทางเศรษฐกิจที่เคยสร้างความมั่งคั่งมาอย่างยาวนาน
- อุตสาหกรรมเครื่องจักรและวิศวกรรมแม่นยำ: เนื่องจากผู้จัดซื้อที่มีงบประมาณจำกัดมักเลือกใช้ชิ้นส่วนที่ประหยัดต้นทุนมากกว่า
- ห่วงโซ่การผลิตยานยนต์และชิ้นส่วน: ทว่าต้นทุนการผลิตที่พุ่งสูงประกอบกับการแข่งขันที่เข้มข้นรอบด้านทำให้เกิดแผลลึก
- สารเคมีพื้นฐานและวัตถุดิบอุตสาหกรรม: สัดส่วนปริมาณการนำเข้าวัตถุดิบจำเป็นสำหรับอุตสาหกรรมยาและอาหารพุ่งสูงเกินกว่าครึ่ง
- พลาสติกและสารประกอบวัสดุอุตสาหกรรม: ตัวเลขการพึ่งพาพุ่งสูงจนใกล้เคียงกับสภาวะผูกขาดโดยไม่รู้ตัว
ทว่าเป็นการแทรกซึมผ่านชิ้นส่วนขนาดเล็กและสารตั้งต้นที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต
ปัจจัยด้านต้นทุน และแรงหนุนจากมาตรการอัตราแลกเปลี่ยน
สำหรับผู้บริหารและผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อในโรงงานอุตสาหกรรมทั่วไป การเลือกซัพพลายเออร์ที่เสนอราคาต่ำกว่ากลายเป็นทางเลือกแรกเพื่อความอยู่รอดขององค์กร
มาตรการช่วยเหลือทางการเงินแก่ผู้ผลิตในเอเชีย ส่งผลให้มาตรการสกัดกั้นทางภาษีของกลุ่มประเทศตะวันตกไม่ได้ผลเต็มที่
ผลกระทบระยะยาว วงจรอันตรายที่ยากจะแก้ไขหากสายเกินไป
ภาวะการพึ่งพาที่เพิ่มสูงขึ้นจะทำให้ความยืดหยุ่นทางเศรษฐกิจลดลงอย่างน่าใจหาย หากวันใดวันหนึ่งระบบขนส่งหรือความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเกิดการหยุดชะงัก จะนำมาซึ่งความปั่นป่วนในระบบเศรษฐกิจมหภาคอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
การกระจายความเสี่ยงไปยังแหล่งผลิตที่หลากหลายจึงเป็นแนวทางที่ไม่อาจละเลยได้อีกต่อไป
5 แนวทางรับมือวิกฤตการณ์การค้า ท่ามกลางกระแสการแข่งขันที่รุนแรง
และนี่คือแนวทางปฏิบัติ 5 ประการที่ผู้เชี่ยวชาญด้านกลยุทธ์แนะนำ
แนวทางที่ 1: การกระจายแหล่งซัพพลายเออร์เพื่อลดความเสี่ยง
การกระจายสัดส่วนการซื้อสินค้าช่วยสร้างอำนาจต่อรองและเพิ่มความมั่นคงให้สายการผลิต
2. การยกระดับผลิตภัณฑ์ด้วยเทคโนโลยีชั้นสูง
การสร้างมูลค่าเพิ่มผ่านการบริการและการรับประกันในระดับที่เหนือกว่าคู่แข่งทั่วไป
แนวทางที่ 3: ปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตและการบริหารต้นทุนภายใน
การบริหารจัดการคลังสินค้าแบบทันเวลาพอดีเพื่อลดต้นทุนการจมของเงินทุน
4. การสร้างเครือข่ายความร่วมมือระดับท้องถิ่น
สร้างอำนาจการต่อรองร่วมกันผ่านสมาคมหรือกลุ่มผู้ผลิตในภูมิภาค
แนวทางที่ 5: การเฝ้าระวังและวิเคราะห์ปัจจัยมหภาคอย่างใกล้ชิด
และการเตรียมความพร้อมด้านกระแสเงินสดให้มีความคล่องตัวสูงพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ฉุกเฉิน